Miłość. Czym teraz ona jest, proszę pana? Kiedy słyszysz to słowo, jakie jest Twoje pierwsze skojarzenie? W wieku nastu lat, kiedy myślisz o miłości, myślisz przede wszystkim o chęci dorównania rówieśnikom. Marzysz o trzymaniu kogoś za rękę, o ciągłym pisaniu sms-ów z 'ukochaną' osobą. To wszystko jest pragnieniem wyłącznie na pokaz, by poprawić poczucie własnej wartosci w oczach społeczeństwa. Później, do zrozumienia pojęcia 'miłość' dochodzi jeszcze biologia i instykt samozachowawczy. Już mniej myśli się o opinii społeczeństwa, a większą uwagę zwraca się na zaspokojeniu własnych potrzeb. Na plan pierwszy wychodzi chęć ciągłego przeżywania orgazmu.
A gdzie miejsce na uczucie? Każdy chyba słyszał o Francescu Petrarce. Jego pojęcie miłości było zupełnie inne niż w dzisiejszych czasach. Kiedy ujrzał Laurę, zakochał się w niej tak bardzo, że uczynił z niej muzę aż do końce swojego życia. I mimo, że praktycznie z nią nie rozmawiał, nie spędzał z nią czasu, nie przeszkadzało mu to, by ona zamieszkała w jego życiu. Może komuś wydać się to dziwne, ale właśnie ta miłość czysto platoniczna była dla niego sensem życia.
A co z ludźmi niepełnosprawnymi? Skoro obecnie miłość to seks, to można by pomyśleć, że są oni skazani na samotność. Zupełnie tak jak w starożytnej Sparcie - jesteś słaby, to odejdź, bo nie będziesz mógł dać, ani nikt nie ofiaruje Ci miłości...
Dla mnie miłość to poświęcenie, a zarazem wolność. Jak już znajdzie się ktoś, dla którego mogłabym w ogień wskoczyć, wtedy razem będziemy, z uczuciem, trzymać się za rękę.;]